Başlangıçta yazara karşı öfkeliydim. Sonra öfkemin yazara değil, yazarın yarattığı baş karaktere olduğunu fark ettim. Bu da demektir ki yazar burada iyi bir iş yapmış çünkü olumlu veya olumsuz derin duygular hissettim.
Ahmet Cemil benim gözümde aciz bir adam. Kendisine olan saygısızlığı ve kendisini aciz görüşü onun ve ailesinin başına türlü türlü belalar açıyor. Öyleki roman boyunca yazar olmak istedi ama kendini yetersiz hissettiği için bir şey yayınlamadı. İkbal'i o adam ile evlendirmemesi gerektiğini biliyordu ama karşı duramayacak kadar aciz olduğunu düşündü. Kendisine hayır deme hakkı bile tanımadı. Lamia'ya açılması gerektiğini biliyordu ama kendisini layık görmedi. Ben bu kitaptan şu sonucu çıkardım: Kendini ezen insanlar ezilmeye mahkumdur. Halid Ziya UşaklıgilMai ve Siyah