Bu Diyar Baştan Başa serisinin ilk kitabı ve yazarın edebi anlatımıyla gazeteci bakışını harmanladığı, türler arası bir metin. Daha önce okuduğum Yaşar Kemal kitaplarından çok daha farklı bir etki bıraktı bende; çünkü bu kitapta dili hem sade hem de çok güçlü bir şekilde duyguyu aktarıyor. Anlatım, kurmaca romanlardan uzak ama bir o kadar içten ve etkileyici. Belgesel gibi ama ruhu olan bir belgesel.
Nuhun Gemisi, yalnızca doğayı ya da kültürü anlatmakla kalmıyor, Anadolu’nun derin ve köklü yoksulluğunu da gözler önüne seriyor. Ağrı, Doğubayazıt, Van, Hakkâri gibi şehirleri gezerken Yaşar Kemal'in anlattığı manzaralar öylesine çarpıcı ki, bu bölgelerdeki sefalet, sahipsizlik ve zorluklar tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriliyor. Ama bu yoksulluğun içinde bile insanların yaşam enerjisi, umudu, dayanışması anlatıya sinmiş durumda.
Bu kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri de bu oldu: Bir yandan yokluk, diğer yandan o yokluğun içinde dimdik duran bir insan onuru. Yaşar Kemal, insanı romantikleştirmeden ama değerini unutmadan anlatıyor. Gözlemleri sadece dış dünyayı değil, insan ruhunu da gösteriyor.
Özellikle romanlarındaki kurguya alışık biri olarak, bu kitaptaki doğrudanlık, içtenlik ve derin gözlem beni çok etkiledi. Dili daha sade, daha doğrudan ama her cümlesi yine de şiir gibi. Gerçekliğin estetiğiyle yazılmış bir kitap diyebilirim. Belki de bu yüzden, diğerlerinden daha çok içime işledi. Nuhun Gemisi, hem edebi gücüyle hem de taşıdığı tanıklıkla çok değerli bir eser.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.