Bu incelemenin başlığı kitaptan bir alıntı ve bu cümleye bakarsanız eğer 214 sayfanın özetini pekala anlayabilirsiniz.
UçurumlarPilar Quintana tarafından yazılmış Havva Mutlu tarafından da çevirilmiş bir eser. Hikaye Kolombiya'da geçiyor, bir durum hikayesi denilebilir diye düşünüyorum.
Annesi ile aynı ismi taşıyan Claudia'nın ağzından dinliyoruz her şeyi, bu açıkçası okurken bana baya zevk veren şeylerden biri oldu çünkü cidden sekiz yaşında bir kız çocuğunun günlüğünü okuyor gibiydim. Roman çok içimizden, ama bir o kadar merak uyandırıcı. Kitabı 4 günde okudum ama elimden bırakırken çok zorlandığımı söyleyebilirim. Sürekli 'peki şimdi ne olacak' diye düşünüp duruyordum halbuki bu pek de olaylı bir roman sayılmaz.
Kitabın sonuna geldiğimizde avucumuzda minik bir yaşanmışlıklarla kalıyoruz. Mesela Claudia'nın annesini depresyona sokan o telefon konuşmasında neler söylendi? Karşıdaki kişi kimdi? Gonzalo muydu? Peki Gonzalo'ya ne oldu? Bunların hiçbirini öğrenemeden, ormanın derinliklerine bırakarak ayrılıyoruz kitapla.
Beni garip bir şekilde okurken çok huzurlu hissettiren bir kitaptı. Uzun süredir ağır romanlar okuyorsanız eğer araya nefes niteliğinde sıkıştırabilecek müthiş bir roman.