Çox sevinirəm ki, Dostoyevskidən ilk oxuduğum kitab bu oldu. Bundan sonra böyük ehtimal oxuyacağım kitabların arasında yer alacaq yazarlardan biri də bu olacaq.
Xəyalpərəst…
Bu sözün gətirdiyi hissin və düşüncənin altında əslində bütün insanlığın da içində yer aldığı bir dünya yatmır mı?
Dostoyevski həm öz dünyasından, həm də cəmiyyətin təşkil olunduğu insanlıqdan doğan düşüncələri və onun yaratdığı nəticələri bu sözün altında gizlədir desəm, yanılmadığımı düşünərəm.
Zaman-zaman bir çox insanın düşdüyü duyğu situasiyaları və sadəcə bundan qurtula bilən psixoloji-güclü insanların həyatlarından başqa da, gerçək anlamda var olan xəyalpərəstlərin yaşadığı dünyanın var olması kitabın içində qərq olmağa bərabər hislər yaşadır.
Kimdir bu xəyalpərəstlər?
Bu suala cavabı öz iç dünyası ilə həmahəng yaşayan və onun fərqində olan kəslər cavab verə bilər. Və əminəm ki, bu kitabda hər kəsdən bir parça var. Oxuyan bir oxucunun özündən bir hissə tapacağına, uzun-uzun düşünəcəyinə əminəm. Hətta mənə qalarsa, bu kitabı yaşam illərimizin 2 dövründə oxusaq, daha cazibədar bir fərq edişlə toqquşa bilərik.
Ahh, Nastyenka… Sevginin nə dənli bir hiss olduğunu yalnızca səndən öyrənmiş olsaydıq, o zaman xəyalpərəstə haqsızlıq etmiş olmazmıydıq?
Şiddətlə oxumanızı tövsiyə edəcəyim bir kitabdır.
Dostoyevski üçün sayğı duruşu.
·
227 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.