Allah’ım…
Bu aralar içimde tarifini bilemediğim bir ağırlık var. Gönlüm yorgun, ama kimse bilmiyor… Ne kadar gülersem güleyim, içimde dinmeyen bir sızı taşıyorum. Kimseye anlatamıyorum, çünkü anlatacak gücüm kalmadı. Bazen sadece susmak istiyorum, çünkü sustukça biraz daha toparlıyorum kendimi. Ama içimde birikiyor her şey, Allah’ım… Yüreğimin taşıyamadığı bu yükü yalnız Sen anlayabilirsin. Kalbime sessizce dokun, ne varsa içimde hafiflesin. Bir omuz, bir huzur ararken en çok da Senin varlığına sığınıyorum. Beni kimsenin göremediği yerden sar, kalbimi kırılmadan yeniden sevebilecek hale getir. Yorulsam da vazgeçmeyeyim sevgiden, umuttan… Ve bazen sadece beni duyduğunu hissettirecek bir huzur gönder, kalbim Senin varlığında dinlensin.
Âmin
Cuma Bozkurt
Cuma Bozkurt··
1.473 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
