“Belki de bir simülasyon oyunu oynar gibi yaşıyor; içinde bulunduğumuz sanal gerçekliği, mutlak gerçeklik zannediyorduk.”
Ve vuslat son kitaba kaldı… Yayınevinin azizliğine uğrayınca, içime çektiğim nefesi sanki veremedim; çünkü kitabın son sayfası, basım hatası nedeniyle eksikti. Mehmet Ali Özmen’in Taş adlı serisinin ikinci kitabı da tıpkı ilki gibi iki bölümden oluşuyor ve yine son kısmıyla nefes kesiyor.
İlk kitapta tanıdığımız Yaşar ve Kubilay’ın taşı bulmasıyla başlayan bu ikinci kitap, mistik ögelerini bu kez gizemli bir baykuş aracılığıyla yansıtıyor. Amacı tam olarak çözülemeyen bu baykuş, taşa yakın olanları psikolojik olarak sarsarken, en umutsuz anlarda adeta bir kahraman gibi ortaya çıkıp kurtarıcı rolünü üstleniyor.
Özellikle Yaşar’ın içsel hesaplaşmalarına tanık olduğumuz bu kitapta; gerilim, gizem ve metaforlar ustalıkla iç içe geçiyor. Anlatım dili, ilk kitaptaki temposunu koruyarak okuru yine sürükleyici bir atmosfere taşıyor. Şimdi ise serinin final kitabında neler olacağını büyük bir merakla bekliyor ve ‘Son’ kitabını okumaya başlıyorum.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.