Bazı kitaplar vardır okurken ya da okuduktan sonra sizde iz bırakırken size başka kitapları ve filmleri de hatırlatır. Konu olarak bütünüyle uymak zorunda değildir ya da aynı şeyi anlatmak zorunda değildir illa ki... Ben "Yaşamak" kitabını okurken bu durumu yaşadım. Çoğu zaman aklıma "Yüzyıllık Yalnızlık" kitabı geldi. Konudan bağımsız tabi ki okuyanlar ne alaka diyecek ama sanki Fugui için de lanetli bi yaşam varmış gibi hissettim. İkincisi yokluk yıllarında bir adet tatlı patates için insanların kavga edip küçük bir patates parçasını pay etmeleri Piyanist filmindeki bir sahneyi canlandırdı gözümde: savaş yılları ve yokluk açlık kol gezerken aile karınlarını doyurmak için bi karamela parçasını paylaşmak zorunda kalmışlardı...
Kitapta Fugui'nin ağzından dinliyoruz hayat hikayesini. Varlıkla ve hovardalıkla geçen gençlik yılları sonrası pişmanlık sefalet şükür ve umutla gecen uzun bir maraton ve sonunda sükunetle hayatın bitiş çizgisini bekleyişle geçen günler... Bir insan hayatında ne kadar çok acı yaşayabilir ki demeyin Fugui nin hikayesini okudukça yok artık bu kadarı da fazla dediğim anların sayısı oldukça fazla. Çin in komünizmle mücadele yıllarında geçmesi acıların katmerlenmesine neden olmuş tabi ki burda da "Coğrafya kaderdir" sözü devreye giriyor bence. Ilk başta Fugui nin sorumsuzluklarina umursamaz vurdumduymaz hallerine hatta Jiazhen'in koşulsuz kabullenişine fazlaca sinir oldum. İlerleyen sayfalarda Fugui ye karşı düşüncelerimin değişeceğini hic sanmazdım. Youging'in kuzularla kurduğu bağ ve hayat mücadelesi sırasında edindiği hızlı koşması yeteneği bir sonuca bağlanacak diye düşündüm ama açıkçası bu konuda hayal kırıklığı yaşadım. Fengxia'nın kısa süren mutluluğu içimi dağladı oysa ne temiz bi aşka sahiptirler Erxi ile. Sonra Kungen belki yeni bir umut ışığı olurdu yaşamaya diye geçirdim içimden. Ben bocalarken hırslanırken üzülürken sinirlenirken kısacası duygudan duyguya geçiş yaparken tüm bu yaşanılanların gerçek bir yaşam öyküsü olması durumu tüylerimi diken diken yaptı. Spoiler içerir sanırım...Sonrasında kitap kapağı ile ilgili okuduğum bi açıklama beni çok şaşırttı , altı siyah çizgi Fugui nin mezara gömdüğü 6 kişiyi temsil ediyormuş.
YaşamakYu Hua