Dumanlı, rüzgarlı bi gecede kayıpken altın yaldızlı gemim,
Tuttun dümenimden, sabaha değin pusulan benim dedin,
Kaç gece yol aldık beraber,
Kaptanım, durdur gemiyi inecek var!
Vardım sırmalarla bezenmiş, zümrüt ormanlarla kutsanmış adaya.
Yorgundum, savaştan çıkma, bitkindim
Bir nefeslik iyi geldi ada, bastı bağrına
Ama ruhum kelebek, özgürdür duramaz.
Zincirlenmez, bağlasan durmaz
Bilirim kanatlarını dahi kırar, kaçmak için
Yine de yemez bağlılık prangasını
Kelebek uçmuş, ada her zamanki endamıyla kalmış diyorlar,
Güneş yıkıyormuş sırmaları, yağmurlar uzakmış zümrüt ormanlarına.
Ama ne kelebek unutmuş adayı, ne ada unutmuş kelebeği.
Bir şehir efsanesi olmuşlar beraber.
Ama okyanuslar en güzel tesadüfleri barındırır içinde.
Bir dalga, bir fırtına, bir gemi, bir umut.
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
