Irvin D. Yalom’un Günübirlik Hayatlar kitabı, sadece bir psikiyatristin terapi notları değil, aynı zamanda insana dair derin bir yüzleşmenin kitabı gibi geldi bana. Kitabı okurken kendimi hem bir izleyici hem de zaman zaman seans koltuğunda oturan bir hasta gibi hissettim. Her öyküde, her karakterde biraz kendimi, biraz çevremdeki insanları buldum. Yalom’un dili sade ama derin. Karmaşık psikolojik kavramları öyle doğal bir dille anlatıyor ki, hem akademik hem de duygusal bir tat alıyorsunuz. Beni en çok etkileyen şeylerden biri, danışanlarının yaşamındaki en kırılgan anları anlatırken bile onları asla yargılamaması, aksine insan olmanın tüm karmaşıklığına duyduğu şefkatti. Bazı öykülerde durup uzun uzun düşündüm. Kimi zaman bir satır, zihnimde çoktan unutulmuş bir anıyı canlandırdı. Özellikle ölümle yüzleşen danışanların hikâyeleri, kendi yaşamın anlamı üzerine sorgulamalar yapmama neden oldu. Kitabın başlığı olan Günübirlik Hayatlar, bana sadece terapi süreçlerinin kısa sürekliliğini değil, bizim de çoğu zaman yaşamı günübirlik yaşadığımızı, yüzeyde kaldığımızı hissettirdi.
Kapanışta şunu söyleyebilirim: Günübirlik Hayatlar beni hem duygusal olarak sarstı hem de zihinsel olarak zenginleştirdi. Her bir hikâye, hayatın bir kesitini dürüstlükle ve incelikle anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde, hayata ve insanlara biraz daha farklı bakmaya başladım. Belki de Yalom’un asıl amacı da buydu: "İnsanları anlamadan onları değiştiremezsiniz."
··
870 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.