Türkan ah Türkan… Kitabın arka kapak yazısını okurken karar verdim almaya. Oturup okumaya başlamamla aktı gitti zaten. Hayatının kararlarını hiç kendi almamış ve bu dünyada yalnız kalmış bir kadının hikayesiyle başlıyor kitap. Aslında hep yalnız olduğumuzu düşündüğümüzde hiç yalnız olmadığımızı görürüz ya. İşte Türkan’da çıktığı yolculukta yalnız olmadığını görüyor. Kitabın son sayfasındaki bir cümle bence noktayı koydu.
“Aile sanıldığı kadar tesadüfi bit şey değildi, kuradan çıkmıyordu, onu bulman veyahut oturup kendi ellerinle yapman gerekiyordu.” Dilerim bir gün herkes sevildiği ve ait olduğu yeri bulur.
·
194 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.