Son dönemde, Türk edebiyatındaki çağdaş yazarların öyküyü çok iyi bir yere taşıdığını gözlemliyorum. Aynı zamanda, bu iyi öykücülerden biriyle daha tanışmanın mutluluğunu yaşıyorum.Yanımda Kal, Eylem Ata’nın üçüncü öykü kitabı.Eserde birbirinin içine geçmiş dokuz öykü yer alıyor. Öyküler yazarın yaşadıklarının, hayata bakışının ilanı gibi görünüyor. Eserde, hem karakterlerin geçmişleriyle hem de toplumsal geçmişimizle yüzleşiyoruz.Bu coğrafyada yaşanan yoksulluklara, sancılara, yaralara, yıkımlara, ötekileştirmeye ve kabuk değiştirme çabasına ayna tutuyor Eylem Ata. Diyarbakır’da geçen anlatılarda, karakterler görünür olma çabasında fakat onların bu isteğinin bir bedeli var. Genç yazarın kitabında bu bedeli en çok hayatı başlatan, ona tutunmaya çalışan kadınlar ödüyor. Şiddet gören, istismara uğrayan hatta çocuğu olmadığı için eksik görülen kadınların sesi duyuluyor kitapta. Toplumun ve erkin kadın üzerindeki baskısına bir kez daha şahit oluyoruz Eylem Ata’nın satırlarıyla. Bu topraklarda korku ve baskı iklimini hisseden sadece kadınlar değil elbette. Erkekler de payını alıyor bu kültürden. Mesela Kazı Alanı öyküsünde “Duvar dibinde yürümek bizim ailenin adım atmaya başlayan çocuklarına öğrettiği ilk kuraldır.” diyen Yılmaz karakteri mağdurlarından sadece biri.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.