DEĞİŞİYORUMAlıntı
Vazgeçtim.
Beni iten ellerin şefkatine artık muhtaç değilim.
Bir zamanlar içimi kanırtan ne varsa bir o kadar önemsiz görünüyor şimdi gözüme. Karşılıksız bıraktığın bütün duyguları, bütün iyi niyetleri, bütün çabaları rüzgâra bıraktım; nereye gittiklerinin bir önemi yok. Yarattığın uçurum kadar derin değil, öylesine bir tebessüm olarak kaldın yüzümde.
Değişiyorum.
Şimdi ne bir beklentim var kimseden ne de bir şeyler verme hevesim. Kırgın, kızgın ya da küskün değilim. Tüm kavgalarımla kendi kendime barış ilan ettiğim yerdeyim. Anlamsız kavgaların tarafı olmaktan vazgeçtim. Öylece bırakıp herkesi olduğu yerde, kendime giden yolun keyfini sürmekteyim.
Değişiyorum.
Kendi kıyıma çekildim, iyileşiyorum.
19 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
"Bu bir pes ediş değil, kendini seçiş. Ne kırgınlık ne öfke, sadece durulmuş bir sükûnet var satırlarında. Gücünü sessizliğinden alan bir dönüşüm bu… Ve bence en gerçek değişim böyle başlıyor
Yüreğinize kaleminize zeval gelmesin
Kızmak kırılmak güçlü bir duygudur oysaki insan bazen öyle bir duygusuzlaşır ki nefret bile edemez nefret çok kuvvetli bir duygu ama o bile bitti mi gerçekten insan kendine döner kendine bakar ve bir daha da geri dönmez
Reklam
Gün gelir yorulursun artık!Böylece çok şey değişir...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.