"İçimizde niceleri vardı Bünyamin abi gibi. Borç batağına düşmüş, anası hasta, evladı hasta, onlarca dertle uğraşan. Öyleleri vardı ki; evinin yolunu günlerce unutanlar, kredi çekip batanlar. 'Ayağını yorganına göre uzatacaksın.' diyorlar. İyi de, ne kadar uzatırsan uzat, mutlaka bir yerlerden bir şekilde açılıyordu."
Ali Bayram, polislerin yaşadıkları zorlukları, onların insan yerine nasıl ve ne şekilde koyulmadıklarını, evlat acısını, merhameti, dostluğu, aynı zamanda aşkı, çaresizliği o kadar güzel ve etkikeyici anlatmış ki..
Erol Benzer'den esinlenerek yazılmış bir kitap. Erol Benzer ise, polisin adaleti için, onların insan yerine koyulması için, daha fazla polis kendi hayatını ve sevdiklerinin hayatına son vermesin diye, bu son intihar olsun diyerek kendini şehit eden polis...
Ciddi anlamda etkilendim. Tekrardan Türk polislerine Allah'tan sabır diledim. Yazarın kitabın başında belirttiği "...bu eser Şehit Polis Memuru EROL BENZER'in anısına yazılmış ve geliri oğlu ERAY BENZER'in eğitim giderlerine hediye edilmiştir." cümlesi yazarın ne kadar güzel insan olduğunu da gösteriyor. Her Türk insanının okuması gereken bir kitap daha. Allah'tan tekrar sabır diliyorum.
"En çok da kanayan yaramız intihar edenlerdi. Gün geçmiyordu ki, şehit haberi almayalım; ay geçmiyordu ki, intihar eden bir meslektaşımız olmasın."
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.