her kör toplum ölümü tadacaktır
kitapta bir gün arabasının içinde trafik ışıklarının yeşile dönmesini beklerken aniden kör olan bir adamın onu evine götürmek için gönüllü olan ve aslında hırsız olan başka bir adamın da kör olan adamı evine bıraktıktan sonra kör adamın arabasını çalması ve çaldığı arabanın içinde tıpkı ilk kör olan adam gibi körleşmesi, ilk kör olan adamın bu bilinmeyen körlüğün nedenini ve tedavisi olup olmadığını öğrenebilmek için karısıyla birlikte göz doktoruna gittikleri gün ilk kör olan adamın bulaşıcı körlüğünün hem muayene edilmeyi bekleyen hastalara hem de göz doktoruna bulaşması sonucunda körlük felaketinin yavaşça yayılması ve göz doktorunun kör olduktan sonra sağlık bakanlığına haber vererek şimdiye kadar en az 6-7 kişiye bulaşmış olan körlük salgının ciddi boyutlara ulaşmadan önlemler alınması gerektiğini söylemesiyle de yetkililerin hastalığın daha fazla bulaşmasını önlemek amacıyla kör olmuş veya kör olan kişilerle temas veya yan yana bulunma sonucu kör olma riski taşıyan insanları şimdilik işlerini görebilecek kadar yeterli kapasitede ve en mantıklı çözüm olduğunda karar kıldıkları bir akıl hastanesine kapatıp her türlü ihtiyaçlarıyla ilgileneceklerini söylemeleri, günler geçtikçe akıl hastanesindeki körleri ve körlük bulaşmış olanları adeta orada ölüme terk etmeleri ve akıl hastanesindeki körlük bulaşmayan dolayısıyla gözleri gören tek kişi olan göz doktorunun karısının durumu tek başına idare etmeye çalışıp karmaşayı düzenleme çabasına rağmen akıl hastanesinin gerçekten de bir deliler güruhuna dönüşmesi, körlük vakalarının artıp körlerin bu akıl hastanesine geldikçe koğuşların tıka basa dolması ve hem körlüğün getirdiği hem de yaşanan yerdeki koşullar dolayısıyla gün geçtikçe ahlaksızlaşıp hayvanileşen körlerden 20 erkeğin akıl hastanesinin sol kanadındaki koğuşta dışarıdan gelen körlerin akıl hastanesine sevkiyatını gerçekleştiren askerlerin zaten çok nadir ve 1 koğuştaki toplam körlere bile zar zor yeten kısıtlı sayıda getirdikleri yiyeceklere el koyarak bu yiyecekleri kendileri bolca yiyip arta kalanları da diğer körlere eşya veya kadın karşılığında vereceklerini söyleyip diğer koğuşlarda kalan yaklaşık 300 körün üstlerindeki tüm takı ve benzeri eşyaları 3 kasa yiyecek karşılığında almaları ve birkaç gün sonra yiyeceği biten körlerin tekrar, bir tanesi tabancalı ve diğerleri sopalı 20 kör erkeğin bulunduğu koğuşa gelip yiyeceklerinin tükendiğini ve yiyecek karşılığında verecek hiçbir eşyalarının da kalmadığını söylemelerinden sonra 20 kör erkek her koğuştaki toplam kadınların sırasıyla kendi koğuşlarına gelip kadınlara tecavüz ettikten sonra yiyeceklerini onlara vereceklerini böyle yapmazlarsa açlıktan ölseler bile onlara tek bir kırıntı dahi vermeyeceklerini söylemeleriyle geriye başka bir seçenek kalmadığını tüm körlerin onaylamasıyla da her koğuşta bulunan kadınların ilk koğuştan sırasıyla başlayarak 20 erkeğin bulunduğu koğuşa tecavüze uğramak üzere gitmesi ve ilk koğuştan 7 kadına 20 erkeğin tecavüz etmesi ve sonra sıra 2. koğuştaki kadınlara gelip 20 erkeğin kaldığı koğuşta tecavüze uğrarlarken 1. koğuşta kalan ve gözleri gören tek kişi olan doktorun karısının, tecavüzcülerin liderini bir makası boğazına saplayarak öldürmesi ve daha sonrasında 2. koğuşta kalan bir kadının akıl hastanesine sevk edilmeden önce yanına aldığı bir çakmakla tecavüzcülerin kaldığı koğuşun girişindeki yatakları ateşe vermesi ve bunun sonucunda da tüm akıl hastanesi alevler içinde kalınca içindeki tüm körlerin dışarı çıkmaları ve doktorun karısının dışarıda herhangi bir asker veya yetkili olmadığını görmesiyle de aynı koğuşta kalan doktorun karısı, doktor, ilk kör, ilk körün karısı, tek gözü bantlı yaşlı adam, koyu renk gözlüklü genç kız ve küçük şaşı bir çocuğun akıl hastanesinden tamamen çıkıp hem yiyecek hem de akıl hastanesine gelmeden önce kaldıkları evleri bulabilmek için şehrin sokaklarında birbirlerine tutunarak yürürken doktorun karısının artık tüm ülkenin kör olduğunu ve onlar akıl hastanesinde nasıl hayvani koşullarda yaşıyorlarsa dışarıdaki insanların da böyle koşullarda yaşadığını görmesi ve gözleri görmeyen diğerlerini bulduğu boş bir dükkanın içine bıraktıktan sonra tek başına, her yeri yaşanılmaz hale getirmiş, 1 yiyecek kırıntısı için insan öldürebilecek durumdaki körlerin arasında ilerleyerek diğer körlerin gözleri görmediğinden dolayı bulamadığı süpermarketin alt katındaki depodan kendisi ve diğerleri için taşıyabildiği kadar yiyeceği taşıyıp gruptaki diğer kişileri bir süre bu şekilde idare ettirmesi ve sırasıyla ilk kör olan adamdan başlayarak ülkedeki diğer tüm körlerin de körlük hastalığından kurtulup eskisi gibi görmeleriyle biten bir hikaye anlatılıyor. medeniyetten uzaklaşıldıkça insanların ve toplumun ahlaksal anlamda çöküşü, körlük metaforu kullanılarak insanların birbirlerini "göremediklerinde" yani empati kuramadıklarında, hakikatin ve adaletin ne kadar kolayca yitirilebileceği iyi bir kurguyla anlatılmış. kitapta dikkat çeken başka bir noktaysa hiç kimsenin ve hiçbir yerin isminin olmayışıydı, yazar sanırım bu kitap belli bir toplum için değil tüm dünyaya ithafen yazılmıştır demek istiyor. buna ek olarak bu isimsiz karakterlerin toplumun farklı statülerinden ve farklı yaş gruplarından seçilmiş olması da güzel bir detaydı, körlüğün farklılık gözetmeden her kesime yayıldığı anlatılmaya çalışılmış. birçok yerde zekice kurgulanmış göndermeler vardı, özellikle de dinle ilgili kısımlarda. kitabın yazım dili fazla karmaşık değildi, rahatça anlaşılabiliyordu. okurken tek zorlanılabilecek nokta ise yazar diyalog veya 2'den fazla kişinin konuşmalarını art arda yazmış ve cümlelerin ayrımını sadece virgülle ayırmış olmasından kaynaklı yaşanabilecek kafa karışıklığı olacaktır büyük ihtimalle, bunun dışında okuması rahat, iyi yazılmış bir kitaptı. konusunun orijinal oluşu da kitabı daha çok sevmemi ve merak etmemi sağladı diyebilirim. herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. yazarın diğer eserlerini de merak ediyorum
·
368 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
kesinlikle bir sonraki saramago okumam görmek kitabı olacak. ben teşekkür ederim, iyi okumalar🌸
