“Uyuyor muydu, uyanmış mıydı, yoksa hiç uyumamış mıydı, emin olamıyordum, annesinden korkan en çocuk, en tatlı sesimle konuşuyordum. Νe,yapacağını kestiremedigim için yüreğim ağzımdaydı, bu belirsizliğin o güne kadar yaşadığım en büyük korku olduğunu düşünüyordum. Annem o ürpertici ışıksız gözleriyle bana döndü.
Yanyalı Muhallebicisi kapanmış... haberin var mı?”