NABOKOV’un 1930’lu yıllarda kaleme aldığı, ancak 1965’te yayımladığı kısa ama olağanüstü etkileyici, büyüleyici kısa romanı.
Kitabın başlangıcında kendi romanıyla ilgili bir önsözü de var. En beğendiğim yazarların başında gelen NABOKOV, nazarımda bir kalem büyücüsüdür. Hem ana dilini, hem de sonradan öğrendiği İngilizceyi romanlarında aynı yetkinlikle kullanan dünyadaki 2 - 3 yazardan biridir.
Bu kısa romanındaki üslubu hayli ilginç. Arkadaki tanıtım yazısı, sanırım söyleyeceklerim özeti; “ Göz’de romancılık kariyerinde ilk kez olmak üzere NABOKOV, birinci tekil şahıs da bir roman yazar. NABOKOV’un Göz’de yaptığı büyük teknik yenilik, görüş açısını cüretkarca kullanışı, daha sonraki sanatının habercisidir; neredeyse delicesine benmerkezci anlatıcılarının; roman birinci ve üçüncü tekil şahıslar arasında kayarcasına yol alır. Göz’ün anlatıcısı gerçekten ölür mü yoksa öldüğünü mü sanır? Anlatıcı ve Smurov, bir ve tek kişi midirler, öyle ise biri öbürünün bilincinde midir?”
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.