Salinger'in Bu kitabı annesine ithaf ettiğini biliyor musunuz?
Bu meşhur kitabı dün anneler gününde bitirdim. Benim için çok anlamlı idi.
Maalesef Türkçe baskısında YKY için süre 'Anneme'ithafini basmamis. Böyle büyük bir şey nasıl dikkatten kaçmış inanılır gibi değil!
Ben Holden'in isyankar, küfürlü dili yada cinsel içerikli söylemlerine çok takılmadim. Ama erken yaşlarda bu kitabın okunmasını doğru olmayabilir. En azından ben 20 yaşından önce bunu okumak istemezdim. Zaten 42 yaşımda okudum :)
Kitabin satır aralarında bendeki izleri ve izlenimlerim:
Sürekli okumaktan bahsetmesi çok güzel.
Kardeşi hakkında sürekli yazdığından bahsediyor. Aslında bu kendisi.
Çevreye karşı algısı açık ve hassas. Mesela ben arkadaşının dişlerini fırçalamadigini hemde öğretmeninin evinde kendi dişini fircalatamadigindan bahsediyor.
Neredeyse 100 yıl önce paten kayıp tenis oynamaktan bahsediyor. Bizim ülkemizde tenis hâlâ zengin sporu. Ben tenise 35 yaşında basladim. Patene 41 yaşında.
Kendisiyle konuşması da çok güzel. Bende çok konuşurum.
Ve bence en önemli konu: kitabın sonuna doğru kimsenin olmadığı, yalnız bir yerde yaşamayı hayal ediyor. Ki, bunu kitap yayınlandıktan 15 yıl sonra yapıyor ve ölene kadar münzevi bir hayat yaşıyor.
J. D. SalingerÇavdar Tarlasında Çocuklar