Unut Kuşu – Hatice Dökmen
"Unutmak ne garip şey..."
Hatice Dökmen’in Unut Kuşunu okudum. Daha önce de başka kitaplwri ki okumuş sevmiştim.
Kitapta bir kuş var... Ama öyle bildiğimiz kuşlardan değil. Anılarla besleniyor.
İnsanlar hatırlamayı bırakınca, kuş da yavaş yavaş zayıflıyor.
Özellikle Alzheimer hastalarını ve yakınlarını öyle güzel, öyle içten anlatmış ki… Kelimeler sanki insanın içini kazıyor.
Ben kitabın kuşla birlikte sadece hafızayı değil, kentsel dönüşümle yok olan mahalleleri , teknolojinin insan ruhuna verdiği zararı da anlattığını düşündüm.
Hatırlamak sadece kişilerle değil, yaşanmışlıklarla da ilgiliymiş meğer...
Yer yer durdum, gözlerim doldu…
En çok da şu cümle içime kazındı:
"İnsan saramadığı yarayı saklarmış, bazen bir gülüşün içine, bazen derin bir sessizliğe."
Hafıza gerçekten çok kıymetli.
Unutmak bazen hafifletiyor gibi gelse de, hatırlamak insana çok iyi geliyor.
Hatice Dökmen’in daha önce Adem Elması ve Öğretilmiş Cinsiyet kitaplarını da okumuştum, onları nasıl severek okuduysam, Unut Kuşu da aynı şekilde içime işledi.
Kitabı tavsiye ederim. Çünkü hepimizin bir gün unutan ya da unutulan olma ihtimali var…
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.