Sendrom Pavyonu, keyifle okuduğum bir roman oldu. Romanın özetlenemez halini, biçiminden içeriğine varan aşırılıklarını, özellikle de başkişiyle örtüşen parçalanmış bölümlemelerini çok sevdim. Klasik roman anlayışından sıyrılmayı, bir olayı takip etmektense insanı anlama çabasını sevenlere öneririm.