Tıpkı 
Yarbükü romanında olduğu gibi Talip Apaydın yine köy yerinde insan kalabilmeyi, sessiz sedasız kendi halinde iken bile insanın insana yaptığını işliyor. Köyün egemenlik hiyerarşisinde bir çoban, kendi sınıfından insanların, öteki çobanların, iş vereninin, ağanın hışmına uğruyor. İnsanın insan kalabilmesi için gereken şeyin medeniyet olmadığını mücadele olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Ciddi manada sinir bozan bir okuma deneyimi sağlıyor ki asıl başarısı da burada zaten.
Yarbükü romanında olduğu gibi Talip Apaydın yine köy yerinde insan kalabilmeyi, sessiz sedasız kendi halinde iken bile insanın insana yaptığını işliyor. Köyün egemenlik hiyerarşisinde bir çoban, kendi sınıfından insanların, öteki çobanların, iş vereninin, ağanın hışmına uğruyor. İnsanın insan kalabilmesi için gereken şeyin medeniyet olmadığını mücadele olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Ciddi manada sinir bozan bir okuma deneyimi sağlıyor ki asıl başarısı da burada zaten.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.