Kitabı okuduğum şekliyle kabul edersem, yarım kalmış olduğuna kanaat getiririm. İçten içe verdiği mesaja odaklanırsam tam kıvamında olduğunu söylerim.
Yazar bir aşk macerası üzerinden sığıntı olmayı, başarıyı, yalnız kalmayı, zamanı ve en önemlisi de savaşı anlatıyor. En önemlisin savaş olmasının nedeni içten içe verdiği mesaj. Hislerin doruklarında yaşanan, asli olarak başlangıcı bir hayranlık olan görünür görünmez bir ilişkiden savaşın ne kadar itici, ötekileştirici ve yalnızlığa mahkûm edici olduğu vurgulanmış. Zweig mesajını vermiş. Savaşın yüzü soğuktur.
Zaman... Dakikalar, saatler, günler, haftalar, aylar, seneler... Her şey geçiyor ve değişiyor. Hisler de bakışlar da bedenler de fikirler de... Yalnız aşk değişmiyor. Çünkü aşka şekil veren zaman ve insanlar değil aşktır. Aşk asla yeniliğinden bir şey kaybetmiyor. Kadının saçlarına karlar yağsa da...