Piyare ilk sayfalardan itibaren içine çeken, adeta su gibi akan bir anlatıma sahip. Yazar, Piraye'nin hayatını ve iç dünyasını öyle bir ustalıkla aktarıyor ki, bir çok kısımda onunla eğlenip onunla hüzünlendim. Ömer'i çok benimsemiştim keşke ona daha çok değinilseydi kitapda ya da konaktakilerin hayatlarına daha fazla yer verilseydi. Romanın dilinin sadeliği ve akıcılığı, olay örgüsünün rahatça takip ederek çok keyif aldım okurken. Karakterler, derinlikli çizimleri ve inandırıcı psikolojileriyle okuyucunun empati kurmasını kolaylaştırıyor. Ancak romanın sonu, bu akıcılığın ve duygusal bağın yarattığı etkiyi bambaşka bir boyuta taşıyor. Kitabın sonu aceleye getirilip bazı noktalar hiç değinilmeden sonlandırılması en büyük eksikliği bence, bir çok konunun havada kaldığını düşünüyorum. Beklenmedik ve sarsıcı bir şekilde gelişen final, okuyucuyu derinden etkileyerek uzun süre hafızalardan silinmiceğini düşünüyorum. Piraye'nin yaşadığı o son, romanda hissedilen tüm duyguları yoğunlaştırıyor ve okuyucuyu buruk bir hisle baş başa bırakıyor kitabın sonunda.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.