LEYLA GEÇİDİ
"İnsanoğlu ne olacağa müdahale edebiliyor ne de geçmişi değiştirebiliyordu. Elde kalan kabuklar, izler, yamalar asla izin vermiyordu unutturmaya. Oysa gerçek hayat yalnızca andı."
“Acı, zamanla hava alıp kaybetse de tazeliğini, asla sıfırlanmıyor, en iyi ihtimalle yalnızca şekil değiştiriyordu insanın yüreğinde. Daha katlanır bir form alıyor, daha uzun uykulara dalıyor, Hatta artık belki sadece dürtüldükçe uyanıyor ama olduğu yeri hiç terk etmiyordu.”
Leyla, Letafet, Meftun, Dilhun, Nazende ile birlikte bir ömrün ağırlığını taşıyan eski bir masanın etrafında hayatları ile ilgili konuşurken ben de onları usulca dinledim. Yaşadıklarına, duygularına ve hislerine ortak oldum. Sanki onların yanında gibiydim. İlk sayfalardaki pirinç tanesi ile ilgili yaşanan an beni gülümsetti çünkü bize de o şekilde öğretildi, komik bir durumdu. Bir kaç yerde aklım karıştı ve kendimi sorgulamaya başladım. Acaba ben mi yanlış okudum yoksa eserde karakterler arasında bir hata mı oluştu diye düşündüm. Yaşamış olduğum bu durum aslında normalmiş, çünkü eserin içerisinde gizli bir şifre varmış. Aslında kendi kendimi sorguladığımda bunu çözmem gerekiyordu. Bu gizemi öğrendikten sonra eseri bir daha bilinçli bir şekilde okumam gerekiyor. İkinci okumada bana daha fazla tecrübe katacağına inanıyorum. Her yaşımızda ayrı bir tecrübe, yaşanılan her an bizler için sınav aslında. Ne olursa olsun hiçbir şey için geç değil. Her bir yaşanmışlığı hiç sıkılmadan okudum. Ve sonrasında bir başka kitaba geçiş yapamadım, okuyamadım. Ve ilk defa yorumu yazıp bir kaç gün üzerinde düşündüm. Etkileyici bir yorum olsun istedim. Kitap bittiğinde aklıma takılanlar ile ilgili yazarı ile iletişim kurdum. Bana özenle ve güzel bir ilgi ile yanıt verdi. Kendimi değerli hissettirdi. Okurlarına verdiği değer için kendisine çok teşekkür ediyorum.
#dilvingerçek #leylageçidi #okudumbitti #yorum
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.