Beni bir gün belki gülerken vururlar
Gamzenin çukuruna düşerim
Bir ahlat agacı üzerime toprak atar
Beni bir gün belki gülerken vururlar
Goncaların matem dilleri göğe erer
Sardunyalardan oluşmuş bir gölgelige sürülür aminler
Beni bir gün belki gülerken vururlar
Cigerimde envai çeşit hava dumanı
Gölgemden ürperir zemhudenin nidaları
Beni bir gün belki gülerken vururlar
Bir dizenin baş ucunda yada nahif bir yastıkta
Göğsüm genişler, zahirlere gerek kalmadan iyileşir bir yara.
Can Seyfettin AL