Okuduğum üçüncü Agatha Christie romanı ve bu yazarı okumaya geç kalmış hissediyorum. Ne zaman okumak beni dinlendirmekten çok yormaya başlasa elim böyle çabuk okunacak eserlere gidiyor.
Bir öneri listesi çıkarsam aklıma ilk gelecek kitaplardan değil ama bana keyifli bir okuma sundu. Edebi bir haz beklemeden okumak lazım. Sayfalar hızla çevriliyor. Diyaloglar basit. Çok fazla karakter var ve bu karakterlerin derinleşmesini, onları daha iyi tanımayı isterdim. Diğer romanlarında da böyle, karakterleri seviyorsunuz ama tanımıyorsunuz.
Kitabın içinde Türkiye'ye uğramamız, hatta ünlü dedektif Poirot'nun İstanbul'da bir otelde kalması da romanın atmosferini daha çabuk benimsememi sağladı.
Sonuna dair tahminde bulunmadan okumuştum. Karakterlerin hepsi bana suçsuz gelmişti. O yüzden sonunda şaşırdığımı söyleyebilirim. Poirot davayı çözdü, Doktor Constantine ve Mösyö Bouc'yla beraber okurları da içsel bir muhasebeyle baş başa bıraktı. Romanı okuyup bitirenler de sanırım bu davanın suç ortağı. Keyifli okumalar.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.