Puan vermedi·272 syf.····Okunma: 18 Mayıs 2025 09:40 Dorian Gray, tutkunun ve ihtirasın romanı. Kirlenmenin, aklın ruhu kurnazca çelmesinin epik bir anlatısı. Gençlik ve sefa destanı. Hiç de tipik olmayan bir sınıf eleştirisi. Arzu tohumları ile büyüyen koca karanlık bir orman ve o ormanda yitik ruhunu arayan bir zavallı. Bir portre.. "Bir hüznün resmi gibi / Kalpsiz bir yüz" .
Okurluğum müddetince Wilde ile ikinci denk gelişim oldu. Hicivci ve oynak bir kalemi var. "Oynak Kalem" :) Kasıt şu; aynı paragrafta iki zıdda ikna edecek kabiliyeti, zihnin gardını en tabu olan şeylere dahi indirecek mahareti var. Yani ele alınan mevzu ve genel kurgunun hoşluğundan maadâ, biçim ve estetik de kitabın okunması için başlıca bir sebep. Sanat, sanat için diyor ve sanata doğrucu - "ahlakçı" bir kimlik yüklemeyi şiddetle reddediyor Wilde. Sanatçı, sanatında iyi ve etik olmak mecburiyetinde değildir. Sanat, haddizatında estetik bir arayıştan ve yaratımdan ibarettir. Nihayetinde sanatçı ortaya bir sanat çıkarır ve o sanattan beklenti salt estetik olmalıdır. Kitap da teknik anlamda bunun analizi için müşahhas bir izlekten ibaret..
Ayrıca Lord Henry karakteri, okumaktan en keyif aldığım karakterlerden biri oldu. Benzeri bir karakter daha zor okurum, biliyorum. Sırf onun o alaycı dehası hatrına okuyun kitabı, lütfen.. Keyifli okumalar :)