“Bakın, samimiyetinizden şüphe etmiyorum, “ diye devam etti Ernest. “ Samimisiniz. İnandığınız şeyi anlatıyorsunuz. Zaten kapitalist sınıfın gözünde sizin gücünüz ve değeriniz de burada. Ama günün birinde görüşünüz değişip müesses nizamı tehdit eden şeyler düşünmeye başlarsanız, artık vaazlarınız işvereniniz nezdinde kabul edilebilir olmaktan çıkar ve siz de kiliseden dışlanırsınız. Arada sırada aranızdan birileri işten çıkarılmıyor mu? Haksız mıyım?”
Bu kitaptan anladığım bu işte.
Bazı gerçekler asırlar önce de aynıydı. Yıllar sonra biz de böyle hatırlanacağız korkarım.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.