Oğuz Atay'ın ve bu romanın önünde saygıyla eğilmek istiyorum. Okunması gerçekten biraz yorsa da bitince düşüncelerinizi kitaptan ayıramayacaksınız. Hatta en sevdiğim roman bile diyebilirsiniz.Kitabın iç monologlardan oluşması beni etkileyen başka bir unsurdu. Yer yer nükteli, özellikle topluma yaptığı eleştiri kısımları da hoşuma gitti ve romanı okurken içimden sürekli "Vay Be Oğuzcuğum Atay bu nasıl bir zeka, bu nasıl bir roman!" diye tekrar edip durdum. Panne!