o esrarlı yangına bu can nasıl dayandı
sahile vurdu kalbim, su yandı, kum da yandı
bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum
ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı
yurdundan mahrum edip dolaştırdın Cem gibi
ruhumla söndü alev, sonra ruhum da yandı
kül oldu bir yiğidin figânıyla her umut
bülbülün küllerine konan puhum da yandı
böylesi bir yangını görmedi Nemrut bile
kaktüsün gölgesinde nazlı âhım da yandı
âhımdır zannederdim en belalı kıvılcım
kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı
bir damla su ver bana ey çöl bari sen küsme
kalmadı hiçbir şeyim bak, günahım da yandı
yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme
ülkem yıkıldı heyhat ordugâhım da yandı
...
Nurullah Genç