Eser, Yaşar Kemal'in önsözü ile başlıyor. Tarihi geçmişe dayanan, gerçek bir karakter Çakırcalı Memed Efe. Kimisine göre kahraman, kimisine göre eşkıya. Babasının ölümünün ardından evin tek erkeği olarak ailesine sahip çıkan genç Memed, bu kaybın sorumlusu olarak Osmanlı'yı gören annesine ve çevresinden gelen laflara kulak asıyor. Gün geçtikçe bu dolduruşun yerini eline silah tutuşturanlar alıyor. Yağız bir delikanlı olduğunu, ailesine sahip çıkabileceğini ve babasının öcünü olabileceğini kanıtlamak adına eline silah alıyor. Bundan sonrası kontrolden çıkıyor zira ilk başta kendini savunmak ve kanıtlamak içgüdüsü ağır basarken sonrasında önüne gelene zorbalık ve cana kast etmeye dönüşüyor.
Annesinin ve çevresindeki insanların itham ve dolduruşları gözünü kör ediyor. Halk ondan korkar hale geliyor, bazıları da kendi menfaatine kullanıyor. Açıkçası bir kahraman mı yoksa eşkıya mı diye kitap boyunca düşündüm, öyle bir hadise oldu ki eşkıya yönü ağır bastı. Yazar, eseri Çakırcalı'yı öldüren müfrezenin kumandanı Albay Rüştü Kobaş'ın verdiği bilgiler ve tanıkların sözlerine dayanarak kaleme almış. Yer yer üzüldüm, yer yer kanım dondu. İnsanın hırsına, intikam duygusuna, isyanın verdiği öfkeye ve dönüşen kimliğe dair gerçek hayattan bir kişilik Çakırcalı Efe.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.