Shakespeare'in gençlik oyunlarından biri olan ve Romeo ve Juliet'i kaleme aldığı döneme tekabül eden eseri Aşkın Emeği Boşuna; Kral'ın kararıyla her şeyden mahrum (özellikle de kadınlardan) bir şekilde kendilerini göreve adayan saraylı gençlerin yemini ile başlıyor. Bu gençler arasından Longueville ve Dumaine hiç düşünmeden yemin ediyor, yalnızca Biron bu kararı sorguluyor. Sevgisiz ve kadının olmadığı bir hayat mümkün müdür? Kral elbette kendi fikrine karşı çıkan Biron'a kızıyor, onun bir oyunbozan olduğunu savunuyor. Ve ikili arasında bir fikir çatışması yaşanıyor. Sonrasında ise olayı akışına bırakıyorlar. Bir taraf sözünden çıkılmaması konusunda kararlı iken, öteki taraf bu kararın yanlış olduğu ayrımına çok çabuk varılacağına emin.
Fransa Kralı'nın kızı elçi olarak geldiğinde dengeler şaşıyor ve Kral ilk ikilemini yaşıyor. Herkesin uymasını beklediği, kati suretle uyardığı kuralı bozacak ilk kişi kendisi olabilir mi? Olaylar geliştikçe yemine uyma konusunda yaşanan zorluk ve erkek-kadın olarak iki ayrı cepheden fikirler okura aktarılıyor. Bazı noktalarda kadına olan görüş ve tutumu tasvip etmedim, öte yandan erkeklerin içerisinde olduğu durumla kadına ve kendi varlıklarına olan bakış açısını da yadırgadım. Shakespeare'in daha başarılı eserlerini okumuştum, külliyatını tamamlama yolunda eserlerini okudukça beklentinin altında kalan eserlerinin sayısı da üzülerek artıyor. Ya en güzellerini en başında okudum ya da benzer olay silsilesi ve yanlış görüşleriyle çıtanın altında kalıyor. Aşkın Emeği Boşuna oyununun devamı niteliğinde olan Aşkın Emeği Kazandı maalesef ki kayıp bir metin olmasından dolayı erişim yok. Hâliyle ilk kitabı sonuyla okurun hayaline kalmış durumda. Çıraklık dönemi eseri olarak şu ana kadar okuduğum eserlerinin gölgesinde kaldı.
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.