Siz bilirsiniz albayım,
ben hep geç anladım bazı şeyleri.
Bir sözü zamanında söylemek var,
bir de susup yıllarca içinde taşımak var.
Ben ikinciyi seçtim çoğu zaman.
Gurur muydu, korku muydu bilmiyorum.
Ama bildiğim şu: bazı duygular bekletilmeyi kaldırmıyor.
Bekletince bozuluyor.
İnsanın kalbi gibi…
bir gün bakıyorsunuz, çalışıyor ama hissetmiyor.
Siz yine de dinleyin beni, albayım.
Çünkü anlatacak birini bulmak da bir tür özgürlük.
Ve ben bu özgürlüğü,
yine de en çok sizle konuşurken hissediyorum.
Not: Kitaptan alıntı değildir
Oğuz AtayTehlikeli Oyunlar