Rüzgara ellerini ver dokunsun ten tomurcuklarına
Bu gündüzleri de boşver aglatmasın seni huma çagında
Yüklen karanfillerden dehlizleri
Sermayesi kalsın aşkın boynumuzda
Kırgınsan kırgınım de
Kimin içi papatya gölgeliği ki bu çağda
Sana dair ufacık bir yeminim varsa
Kavuşmamız bir mahşer günü bile olsa
Bekleyecegim günün arşı sürüklensin bir boşlukta.
Can Seyfettin AL