Karakterlerinin sıradışılığıyla, bazı bölümlerde güldürürken düşündürmesiyle -ya da tam tersi- , kalıplaşmış sınıfçı bakışlar ve kültürel kodlarla dalga geçip, insan yaşamının kısalığını unutmadan hayatı anlamlı kılan alışkanlıkları ve güzellikleri fark etmeyi okurlara hatırlatan Kirpinin Zarafeti, en sevdiğim ve tekrar okuyacağım kitapların arasına girdi.
Özellikle formal eğitimi kısa sürse de çocukluğundan beri her konuda okuyan, yeni ve çetrefilli konulardaki kitapları "sarı erik " testinden geçiren, klasik müzik, Rus edebiyatı, Japon sineması ve Hollanda resmi tutkunu Madame Michel 'e bayıldım. Yaşıtlarının ötesinde zeka ve kavrayışa sahip, iki farklı günlük tutup 13.yaş gününün gelmesini bekleyen küçük Paloma'yı da çok sevdim. Servet, yaş ve sınıf farkı olsa da Madam Michel'in küçük bir kopyası gibiydi adeta :) İkisinin çok daha önce karşılaşıp dostluk kurmalarını isterdim. Nezaketi, içtenliği ve derin kültürüyle Mösyö Ozu'nun da öyle...Bir de bu kitapla yeniden depreşen kamelya sevdamı da yazmadan olmaz!
Kitabı bitirince içimdeki duyguları anlatmak için sözcükler ararken rastlantı bu ya, Madam Michel' in asil kalpli ve uzun zaman tek dostu olan Manuela'nın anadili Portekizce'deki tek bir sözcüğün bunu başarabildiğini, önüme çıkan bir youtube önerisinde ( * ) hayretle fark ettim: Saudade( ** )
(*) MARO " Saudade, Saudade "
Live in Avinyó
(**) Bir şeyin ya da çok sevilen bir kimsenin yokluğunda hissedilen çok derin duygusal durumu, özlemi ifade eder. Özlenen şeye/kişiye hiçbir zaman kavuşulamayacağını bilerek...
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.