Yazar bu eserini, II. Dünya Savaşı’nın insanlar üzerindeki yıkıcı etkilerinden, doğa ile insan ilişkisinden ve anne kavramının derinliğinden yararlanarak okuyucuya sunuyor.
II. Dünya Savaşı sırasında cephedeki insanlar dışında geride kalan insanların yaşadığı acıları, sabrı ve geleceğe duydukları umudu anlatıyor. Kitabın ana karakteri olan Tolganay Ana tarafından anlatılan bu hikâye ayrıca bireysel trajedinin de boyutlarını okuyucuya yansıtıyor.
Diğer kitaplarında olduğu gibi yazar bu kitabında oldukça sade ve akıcı bir şiirsel dille okuyucuyu hem duygusallığa hem de düşünmeye davet ediyor.
Eserde ki TOPRAK kavramı üretkenlik metaforunun yanı sıra sabır anlamında da kullanılıyor. Tolganay’ın bütün acılarını ve umutlarını toprağa seslenmesi insan-doğa ilişkisinin kadim örneklerindendir.
Tolganay karakteri kitapta sabrın, direnişin ve fedakârlığın bir sembolü olarak okuyucu ile buluşuyor. Savaş dönemi geride kalan kadınların vermiş olduğu mücadele ustalıkla kaleme alınmış.
Kitapta savaşın insan hayatına etkisi, annelik duygusu ve fedakârlık, toprak ile bütünleşme ana temayı oluşturuyor.
Yazar bu eserinde savaştaki kahramanların sadece cephede savaşan erkekler olmadığını, tarlada, evde çalışıp direnen kadınların da birer kahraman olduklarını anlatıyor. Kitapta ayrıca doğa ile insan arasındaki bağlılığı ve geleceğe her zaman umutla bakmanın gerekliliği üzerinde duruyor.
Keyifli okumalar dilerim…
·
1.260 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
