Hiçbir şey hayat kadar şaşırtıcı olamaz.!
"Dünyaya bir başkasının gözlerinden bakabilmeyi bilmek gerek, demişler. Asıl o zaman dünyanın ve insanların esrarını kavramaya başlarmış insan."
Giden midir hep beklenen? Yoksa gidenin Ardında bıraktığı izlerden yeniden bir varoluş mudur?
Kahramanımız Galip çocukluk aşkı, arkadaşı, her şeyi olan karısı rüyayı ararken İstanbul Sokaklarında sokakların kaldırımlarını arşınlıyor, sokakların hüznünü, yılgınlığın, umutsuzluğunu, umudunu, Gizemini, sisli Karlı buzlu gecelerinde kendimize sarılarak içinden geçiyoruz.
Galip rüyayı ararken gazeteci köşe yazarı olan akrabası Celal'in yazılarını rehber ediniyor kendine.
"Dünya baştan sona okunabilecek yepyeni bir ansiklopediydi, okudukça ansiklopedi de değişti."
Diyen yazarımız galiba Celal'in evinden sesleniyor resimlerinden, Eskiden yazdığı yazıları tekrar tekrar okutuyor ve Hangi harfin hangi anlama geldiğini, hangi yüzde hangi anlam bulacağını aramaya başlayan Galip kendi kaybolmuşluğunu ararken yazılarda, fotoğraflarda, sokaklarda, insan yüzlerinde, mimiklerinde, jestlerinde kendine doğru Yol alıyor.
Kara Kitap'ı okudukça bir çiçek gibi açılıyor. Sayfalar ilerledikçe her yaprağında bir hikaye, her hikayede acı, umut, hüzün mis gibi kokusuyla sarıp sarmalıyor biz okuyucuları.
"İnsanın kendisi olmasına bir türlü izin vermezler, insanı bırakmazlar kendisi olsun"
diyen kahramanımız Kıskandığı Celal'in evinde onun anılarında, eşyalarında, yazılarında özgüvenini, özveriyi, yalnızlığı ararken kendi olarak kalabilecek mi?
Ilgi ve meraklı okuduğum bir 
Orhan Pamuk kitabı daha. Kitap başlarda okumayan okuyuculara karışık gelebilir ama sayfalar ilerledikçe kurgusuyla, karakterleri ile, mekanlarıyla, hikayeleri ile bütünleştiğinizde Matruşka bebekler gibi gizemini açar size kitap.
"Harika olanı harika yapan şey, onun sıradanlığı ve sıradan olan harika yapan şey onun harikalığıdır."
Orhan Pamuk kurguladığı karakterleri ile olaylar ile sıradan olanı yazdığı cümleleri ile hikayeden hikaye çıkarımlarıyla, polisiye kurgusuyla, tarihi hikayelerimize, kültürümüze, değerlerimize, aşklarımıza, varoluşumuza uzanan satırlarında harikalığı Biz okuyuculara hissettiren Okutan bir yazar.
Keyifli okumalar dilerim.
Kara Kitap'ı okudukça bir çiçek gibi açılıyor. Sayfalar ilerledikçe her yaprağında bir hikaye, her hikayede acı, umut, hüzün mis gibi kokusuyla sarıp sarmalıyor biz okuyucuları.
"İnsanın kendisi olmasına bir türlü izin vermezler, insanı bırakmazlar kendisi olsun"
diyen kahramanımız Kıskandığı Celal'in evinde onun anılarında, eşyalarında, yazılarında özgüvenini, özveriyi, yalnızlığı ararken kendi olarak kalabilecek mi?
Ilgi ve meraklı okuduğum bir Orhan Pamuk kitabı daha. Kitap başlarda okumayan okuyuculara karışık gelebilir ama sayfalar ilerledikçe kurgusuyla, karakterleri ile, mekanlarıyla, hikayeleri ile bütünleştiğinizde Matruşka bebekler gibi gizemini açar size kitap.
"Harika olanı harika yapan şey, onun sıradanlığı ve sıradan olan harika yapan şey onun harikalığıdır."
Orhan Pamuk kurguladığı karakterleri ile olaylar ile sıradan olanı yazdığı cümleleri ile hikayeden hikaye çıkarımlarıyla, polisiye kurgusuyla, tarihi hikayelerimize, kültürümüze, değerlerimize, aşklarımıza, varoluşumuza uzanan satırlarında harikalığı Biz okuyuculara hissettiren Okutan bir yazar.
Keyifli okumalar dilerim.·
2.032 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.