Aşka ÖvgüEdebiyat
“Aşkı yeniden icat etmeli, besbelli.” Rimbaud
Nefis bir kitap!
Röportaj tarzında ilerleyen eserde Alan Badiou öyle yerlerde, öyle gerçek bir bakış açısıyla dolanıyor ki hayran kalmamak mümkün değil. Tam bir başucu kitabı, açıp açıp okumalı ve üstüne bol bol konuşmalı.
Günümüzün dejenere dünyasında aşk belki de en olumsuz şekilde etkilenen kavramlardan biri. Bağımlılık geliştirme, hükmetme, aldatma, ötekileştirme gibi en yıkıcı eylemlerle çevrilmiş bir evren. Kirletilmiş.
Aşkı varoluşsal bir öneri olarak gören Badiou, onun bizi ne göklere çıkarabilmesini ne de aşağı çekip yerle bir edebilmesini savunur. O, sadece vardır ve her şeyiyle en baştan kurulabilen, eğitilebilen yeni bir dünyadır. İkinin sahnesidir. İnşa edilen bir oluştur, bir kurma işlemidir. Başkasının aracılığıyla bilinçli ya da rastlantısal olarak kendini keşfetmektir. Birey olmayı yitirmeden ‘bir' olmaktır. Tek vücut, tek beyin olunan aşk anlayışı; romantize edilmiş, yıkıcı ve yok edici bir şeyden farksızdır.
Aşkta inat etmek gerektiğini belirtip söyler: “Aşk inatçı bir serüvendir. Serüven dolu tarafı gereklidir gerekli olmasına ama inat da gerekir. Karşımıza çıkan ilk engelde, ilk ciddi görüş ayrılığında, ilk sıkıntılarda vazgeçmek aşkın bozulmuş bir halini yansıtır. Gerçek aşk uzamın, dünyanın ve zamanın yarattığı engelleri kalıcı biçimde, kimi zaman acı çekerek alt eden aşktır.”
Uğruna çaba sarf edilmeyen hiçbir ilişki süreklilik göstermiyor, tıkanıyor ve sonunda acıtsa da bitiyor. Unutmamalı:
“Bir aşk çalışması vardır, yalnızca mucize değil. Habire uğraşmak, uyanık olmak, hem kendi ile hem de öteki ile birleşmek gerekir. Düşünmek, hareket etmek, değiştirmek gerekir.”
Aşkın her şeye rağmen ve her şeyle beraber bir ‘sevince dönme’ hâli olduğunu en güzel anlatan kitaplardan biri oldu benim için.
Şahane!
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.