Kitabın son sayfalarını hızlı hızlı okumaya çalışıp bu kitabı sevmedim diye yorumlamaya çalışacaktım ki son üç sayfasını hareketsiz ve nefes almaya çalışmadan okumaya çalıştım. "Koyu karanlığın içindeydi. Ve bunu kavradığı anda da bu kavrayışı sona erdi..SON cümleyi okumamla kitabın elimden düşüp Martın Eden'i kaybetmem bir oldu:(
Aşk için olan gücüyle kendini eğitip, küçük yaşına rağmen türlü zorluklarla yılmadan çalışan, biricik aşkı Ruft'a layık bir eş olmak için şöhret sahibi olmaya çalışıp, tüm çabalarına rağmen hiç kimsenin ona inanmaması, onu hiçbir zaman yıldırmadı.
Ve hiç beklemediği ve hevesinin kalmadığı, dünyaya ait tek bir haz duymadığı anda bu şan ve şöhretin gelmesi ona acı bir ıstırap yaşatmıştı.
Parayı kazanır kazanmaz yakın çevresinin hayalini gerçekleştirmeye çalışması takdire şayan bir hareketti....
Martın Eden' i kendisi olduğu için değil şöhret sahibi olduğu için sevmeleri onu çok sarsmıştı. Onu özellikle aç olduğu zamanlarda yüzüne bile bakmayanların Kimsenin onu yemeğe davet etmediği, açlıktan kıvrandığı, hatta açlıktan karnının sırtına yapıştığı günleri sık sık hatırlıyor. O zamanlar kimse ona yardım etmemişti. içinden durmadan ''Yapıtlar tamamlanmıştı..diye tekrar ediyordu..
Martın iyi bir yol arkadaşıydı,
keyifli okumalar..
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.