Mustafa Çevikdoğan'ın "Temiz Kâğıdı" isimli kitabı 2017 yılında Can Yayınları tarafından yayımlanmış ve yazarın ilk öykü kitabı. Baştan belirteyim ben kitapta edebi bir olgunluk göremedim. 'Edebiyat'ın 'edep'ten geldiği hepimizin malumu ama 'bir kısım' yeni nesil yazarların 'küfürsüz edebiyat" yapamadıkları kitaplardan birisi.
Kitap, daha önce çeşitli dergilerde yayımlanmış 13 öyküyü bir araya getiriyor ve kara mizahın hâkim olduğu anlatımıyla toplumsal normları, bireysel rutinleri ve değer yargılarını sorguluyor(!)
"Temiz Kâğıdı", absürt ve ironik olay örgüleriyle sıradan hayatların içindeki olağanüstülüğü ortaya koyuyor. Örneğin, bir sabah uyandığında evinin salonunun üçüncü nesil bir kafeye dönüştüğünü gören Birgül'ün hikâyesi, bireyin özel alanının nasıl kamusal alana dönüştüğünü sorguluyor. Benzer şekilde, otobüste arkaya ilerlemeyenlerle önde sıkışanların kavgasının tüm ülkeye yayılan bir savaşa dönüşmesi, toplumsal gerilimlerin absürtlüğünü gözler önüne seriyor.
Çevikdoğan, öykülerinde farklı anlatım teknikleri kullanarak okuyucuyu şaşırtmayı başarmış, epeyce okuyucusu var kitabın, zaten ben de okuyucu sayısına aldandım. Birinci ve üçüncü tekil şahıs anlatımları arasında geçişler yaparak, karakterlerin iç dünyalarını ve toplumla olan ilişkilerini derinlemesine incelemiş kitabında.
Kitap, toplumsal baskıların ve rutinlerin birey üzerindeki etkisini kara mizah yoluyla eleştiriyor. Öykülerdeki karakterler, eğitim, bürokrasi ve toplumsal normların yarattığı baskılar altında ezilen bireyleri temsil etmiş. Bu karakterler, geçmişleriyle yüzleşmeye çalışırken, okuyucuya da kendi hayatlarını sorgulama fırsatı sunuyor bazı yerlerde.
Netice olarak; "Temiz Kâğıdı", sıradan hayatların içindeki absürtlüğü ve toplumsal normların birey üzerindeki etkisini kara mizah yoluyla ele alan, anlatım teknikleriyle(!) dikkat çeken bir öykü kitabı.
Olur da bu yorum bir yazar tarafından okunursa bir ricam olacak; LÜTFEN KÜFÜRSÜZ EDEBİYAT YAPIN!
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.