Güntülü
@CumlePerisi
Okumak sizi kula kul olmaktan kurtarır.
Öğretmen/ Eğitim Gönüllüsü
AÖF İşitme Engelliler Sınıf Öğretmenliği/ AÖF İlahiyat
İstanbul
Ermenek
206 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Bunlara verilecek en iyi isim bu; Sözde kızlar! Serbest kaldıkları zaman gördüğünüz şeyleri çekinmeden yapan bu mahlüklar, koca aramaya başlayınca sıkılgan, utangaç, tecrübesiz, saf görünmesini de pek iyi bilirler."
(Sayfa: 119)
Sözde Kızlar, yazarın o dönem İstanbul’unda ortaya çıkan, Batılılaşmayı sadece lüks, eğlence, sorumsuzluk ve yozlaşma olarak algılayan bir kesime yönelik sert bir eleştirisini yansıtıyor. Bir tarafta Anadolu’da canla başla süren bir Millî Mücadele vardır; diğer tarafta ise bu mücadeleye tamamen sırtını dönmüş, Şişli ve Beyoğlu barlarında gününü gün eden, millî ve manevi değerlerinden kopmuş bir kitle.
Peyami Safa, bu zıtlığı muazzam bir toplumsal eleştiriyle gözler önüne sermiş. Kitap sadece bir, "yanlış Batılılaşma" ya da aşk romanı değil. Bir milletin varoluş mücadelesi verdiği en kritik tarihi dönemde, başkentin içine düştüğü ahlaki buhranın edebi bir vesikası önemi taşıyor.
Peyami Safa, toplumsal bir yaraya parmak basarken bize şu soruyu sordurur: Ülke yanarken, kendi değerlerine yabancılaşarak ayakta kalmak mümkün müdür?
Dönem romanlarını, toplumsal değişim sancılarını okumayı seviyorsanız, Sözde Kızlar sunduğu tarihi atmosferle zaman ayırmanız gereken bir klasik.
İyi okumalar.
"Küçük mutluluklar denilen şeyleri doğru dürüst değerlendirmesini bilirseniz, bunların aslında büyük, hem de çok büyük mutluluklar olduğunu anlarsınız."
(Sayfa: 9)
Kitap, yazarın hayata karşı duyduğu çocuksu merakın ve dinozorca dik duruşunun gezi notlarına yansımış hali. Klasik gezi rehberlerindeki, "şuraya gidin, bunu yiyin" klişelerinden uzak; onun yerine gittiği yerlerin ruhunu, insanını ve tarihini kendi süzgecinden geçirerek anlatıyor.
Kitabın sıcak bölümleri de var. Örneğin, Türkiye'nin efsanevi aydınlarıyla çıktığı Bodrum ve Mavi Yolculuk anıları gibi. Bu bölümler, Türkiye’nin bir dönemki entelektüel iklimini ve dostluklarını anlamak açısından da harika birer tarihi belge.
Urgan'ın bu kitabı yazarken en büyük gücü samimiliği. Kendisini hiçbir zaman üstten bakan bir aydın olarak konumlandırmamış. Yaşlılığın getirdiği fiziksel zorluklarla, parasızlıkla, yolculukların yoruculuğuyla dalga geçebilen müthiş bir mizah duygusu var. Kitabı okurken karşınızda oturmuş, size çay ikram ederken anılarını anlatan tatlı ama bir o kadar da sert fikirli bir bilge varmış gibi hissediyorsunuz.
İyi okumalar.
