“Aşkın sınırları nedir?”
Orhan Pamuk ’a Karşı Önyargımı Kıran Kitap: 
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk ’a karşı uzun süredir bir önyargım vardı. Bu yüzden ilk kez bir kitabını okumam epey gecikti. Mevzuyu bilmeyenler için hatırlatayım:
Orhan Pamuk ’un Türkiye’de bazı kesimler tarafından eleştirilmesinin en büyük nedenlerinden biri, 2005 yılında İsviçre basınına verdiği bir röportajda Ermeni meselesiyle ilgili yaptığı açıklamalardır. O dönemde şöyle demişti:
“Bu topraklarda 1 milyon Ermeni ve 30 bin Kürt öldürüldü. Ve bunu kimse konuşmuyor.”
Bu sözleri Türkiye’de büyük tepki çekti.
Ancak zamanla etrafımdan gelen ısrarlı tavsiyelere artık kayıtsız kalamayarak Masumiyet Müzesi ’ni okumaya karar verdim. Bu kadar detaylı bir incelemeyi de hak ettiğini düşündüğüm için bu yazıyı kaleme alıyorum.
Hikâyeye kısaca değinmek gerekirse:
Roman, 1970’ler İstanbul’unda geçiyor. Zengin bir ailenin çocuğu olan Kemal, nişanlı olmasına rağmen, uzak akrabası ve daha alt sosyoekonomik sınıftan gelen Füsun’a âşık olur. Başlangıçta sıradan gibi görünen bu aşk, zamanla saplantılı bir hâl alır. Kemal’in, Füsun’a ait eşyaları biriktirmesiyle başlayan süreç, onun kendi “masumiyet müzesi”ni kurmasına kadar uzanır.
470 sayfalık bu kitap ilk bakışta okunması zor gibi görünse de, aslında oldukça akıcıydı. Sadece Kemal’in sekiz yıl boyunca her gün Füsun’ların evine gittiği kısım benim için oldukça sıkıcıydı. Bunun yanı sıra, yapılan detaylı tasvirler ve betimlemeler zaman zaman bunaltıcı hale geldi.
Konusu bakımından oldukça zengin ve özgün bir roman olmuş. Hâlâ film ya da diziye uyarlanmamış olması bence büyük bir kayıp.
Aşk mı, takıntı mı?
Kemal’in yaşadığı duygu klasik bir aşk değil; zamanla hastalıklı bir bağımlılığa dönüşen bir takıntı. Roman, okura şu soruları düşündürtüyor: “Aşkın sınırları nedir?” veya “Bir insan sevdiği kişiyi gerçekten ister mi, yoksa ona sahip olmayı mı arzular?”
Gerçek ile kurgu arasındaki sınır, Orhan Pamuk ’un kurduğu Masumiyet Müzesi sayesinde iyice bulanıklaşıyor. Kitabı bitirdikten sonra, ben de birçok kişi gibi hikâyenin gerçekten yaşanıp yaşanmadığını araştırdım. Sonunda kurgu olduğunu öğrendim. Buna sevindim; çünkü böyle bir hikâyenin gerçekten yaşanmış olması beni derinden üzerdi.
Sonuç olarak, kitabın büyük bir bölümünü sıkılmadan ve merakla okuyacağınızı düşünüyorum.
Orhan Pamuk ’a Karşı Önyargımı Kıran Kitap: Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk ’a karşı uzun süredir bir önyargım vardı. Bu yüzden ilk kez bir kitabını okumam epey gecikti. Mevzuyu bilmeyenler için hatırlatayım:
Orhan Pamuk ’un Türkiye’de bazı kesimler tarafından eleştirilmesinin en büyük nedenlerinden biri, 2005 yılında İsviçre basınına verdiği bir röportajda Ermeni meselesiyle ilgili yaptığı açıklamalardır. O dönemde şöyle demişti:
“Bu topraklarda 1 milyon Ermeni ve 30 bin Kürt öldürüldü. Ve bunu kimse konuşmuyor.”
Bu sözleri Türkiye’de büyük tepki çekti.
Ancak zamanla etrafımdan gelen ısrarlı tavsiyelere artık kayıtsız kalamayarak Masumiyet Müzesi ’ni okumaya karar verdim. Bu kadar detaylı bir incelemeyi de hak ettiğini düşündüğüm için bu yazıyı kaleme alıyorum.
Hikâyeye kısaca değinmek gerekirse:
Roman, 1970’ler İstanbul’unda geçiyor. Zengin bir ailenin çocuğu olan Kemal, nişanlı olmasına rağmen, uzak akrabası ve daha alt sosyoekonomik sınıftan gelen Füsun’a âşık olur. Başlangıçta sıradan gibi görünen bu aşk, zamanla saplantılı bir hâl alır. Kemal’in, Füsun’a ait eşyaları biriktirmesiyle başlayan süreç, onun kendi “masumiyet müzesi”ni kurmasına kadar uzanır.
470 sayfalık bu kitap ilk bakışta okunması zor gibi görünse de, aslında oldukça akıcıydı. Sadece Kemal’in sekiz yıl boyunca her gün Füsun’ların evine gittiği kısım benim için oldukça sıkıcıydı. Bunun yanı sıra, yapılan detaylı tasvirler ve betimlemeler zaman zaman bunaltıcı hale geldi.
Konusu bakımından oldukça zengin ve özgün bir roman olmuş. Hâlâ film ya da diziye uyarlanmamış olması bence büyük bir kayıp.
Aşk mı, takıntı mı?
Kemal’in yaşadığı duygu klasik bir aşk değil; zamanla hastalıklı bir bağımlılığa dönüşen bir takıntı. Roman, okura şu soruları düşündürtüyor: “Aşkın sınırları nedir?” veya “Bir insan sevdiği kişiyi gerçekten ister mi, yoksa ona sahip olmayı mı arzular?”
Gerçek ile kurgu arasındaki sınır, Orhan Pamuk ’un kurduğu Masumiyet Müzesi sayesinde iyice bulanıklaşıyor. Kitabı bitirdikten sonra, ben de birçok kişi gibi hikâyenin gerçekten yaşanıp yaşanmadığını araştırdım. Sonunda kurgu olduğunu öğrendim. Buna sevindim; çünkü böyle bir hikâyenin gerçekten yaşanmış olması beni derinden üzerdi.
Sonuç olarak, kitabın büyük bir bölümünü sıkılmadan ve merakla okuyacağınızı düşünüyorum.·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.