Yaşar Kemal... Adana... Korku... Ve her zamanki Anadolu insanları...
Bu kitabında sayfalarca betimleme yok.Puntosu büyük,sayfa sayısı az.Öykü değil,"Roman."
Kitabın belli bir kişisi yok.Herkes,kitabın anlatıcısı.
HAT'ın Gölgesizler'indeki gibi bir bilinmezlik içimizi ve kasabayı kaplayıveriyor.Bilinmezlikten doğan korkuyu buram buram hissedebiliyorsunuz.
Korku.Yaşar Kemal korkudan korkuyor.
Öyle samimi bir dili var ki,hissettirmeye çalıştığı korkuyu bile seviyorsunuz.
Anadolu insanı,posta "müdürü",Melek Hanım-hanıma dikkat!-Alamancı,yalnız,bedbaht istasyon müdürü...Ha tabi Hüseyin de var unutmuşum.
Karşınızda Tek Kanatlı Bir Kuş.
İnsanlar kuşa mı dönüştü?Yoksa kasaba mı?Hayır,hepsi insanların dedikodusu,inanışları...hurafe...Belki de gerçek...
Kim bilir,Yaşar Kemal mi?Dağ altında kalmış kasaba mı?Yoksa Yaşar Kemal'in müptelası olmuş okurlar mı?..
Daha sormayacağım,üç nokta da koymayacağım,incelemem bu kadardı.Yaşar Kemal okumayan kalmasın.:)
··
23 Gösterim
1 Yorum
Merhaba, bir buçuk sene evvel okumuş olduğum Yaşar Kemal'in ilk kitabıydı. Hala merak ederim o köyde ne var. Sanki kitabın devamı var gibi ama yok gibi de. Sence o köyde ne var. :)
M.Bağdat
Gönderi Sahibi
Kör Rahmi var.Hepsi onun oyunu. :)
Sahi kitapta kasabaya girene rastladık mı?Hepsi söylentiden ibaret.
Sonunda aklıma gelen ise şu oldu "Böyle bir kasaba hiç var oldu mu?"
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.