Cabir Özyıldız ’ın ikinci öykü kitabı Dünyanın Bütün Karıncaları her öyküde, her öyküde bir başka ses ile hayal dünyamıza konuk oluyor. Birbirinden çok farklı bu sesler bize öyle tanıdık ki umursamadan geçip gitmek mümkün değil. Karakterlerin bazen nahif bazen öfkeli tonları içimizde derin yankılar uyandırıyor.
Kitapta üslûp büyük bir emek ve özenin ürünü. Bunu her cümlede görüyorsunuz. Hikâyelerin örtük yanları da çok etkileyici, sürprizli sonları da. Ama en çok yazarın dil kullanımındaki başarısı... Çünkü hikâye türünün hacim gereği bu şekilde ince elenmiş sık dokunmuş olması gerektiği bir gerçek ve bu anlamda düşünürsek eser beklentiyi fazlasıyla karşılıyor. Vasat denecek bir öykü yok.
Bana en çok hitap eden öyküler ise (kitaptaki sırasıyla) şunlar oldu:
•Buzdan Tuğlalar
•Gölge
•Ya Habib Kalbey
•Leylaklar Açmış Gördün mü?
•Kalbimdeki Şen Kuşlar
Nice eserleri, nice okurları olsun. Öykü severlere öneririm.
Cabir Özyıldız