Olmadı böyle. :(Edebiyat & Roman
Kitabı yeni bitirdim ve şoktayım. İncelemem spoiler içerir o yüzden kitabı okumadıysanız göz atmayın sakın. Herkese okumasını tavsiye ederim. Kitabı okuduktn sonra incelememi okuyabilirsiniz. :)
Kitabı olurken çok eğlendim. Harika ironi yapmış yazar. Çok sevdim ve intihar etme isteğinin doğasını çok iyi hissettiriyor okura. O zaman düşünüyorsun insanlar önce kendisini sevse sonra başkalarını sevse Alan'ın da dediği gibi herşeye bir çözüm bulunur. Küçücük şeylerden mutlu olmanın önemini anlıyorsun. Aslından gerçekten romandaki kurgusal dünya yaşanılası bir dünya değil. Binalar arasında, sülfürik asit yağmurları, iklim mahfolmuş vs. Ama hep bir umut vardır diye bir çocuk. Evet haklı diyorsun. Herkesi de bütün bu kasvetten, karamsarlıktan, depresyondan kurtarıyor. Peki ya neden sonunda bu kadar umut veren bir çocuk yaşamaktan vazgeçiyor? Herşey sadece onu hiç sevmeyen ama çok sevdiği ailesi için miydi? Alan aslında depresyonda mıydı? Düşünüyorum da gerçekte de böyle değil mi? Hiçbir sorunu yokmuş gibi görünen kişiler dostumuz, ailemizden biri veya komşumuz böyle insanlar birden çökmüyor mu? İntihar eden kişiler hep böyle insanlar olmuyor mu? Ya da hiç beklenmedik bir anda kalp krizi geçirenler. Alan da sadece çok sevdiği ailesini hayata döndürmek ve hiç kimsenin kendine kıydığı, vazgeçtiği, umutsuzluğa kapıldığı bir dünya olmasın diye için uğraştı ve hedefine ulaşınca elveda dedi. Hâlbuki artık ailesi de onu seviyordu. Ona bişey olmasın istiyordu. Neden yaa neden... Yazar bize geç kalmayın mı diyor? Sevdiğinizin kıymetini bilmek için geç kalmayın. Böyle bir son veklemiyordum iki puanı sırf buradan kırdım. Yoksa bana çok şey öğreten ve çok güzel zaman geçirmeme sebep olan bir kitaptı.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.