GADO, "kadın"ı günlük yaşam çerçevesinde ele alan, çoğunlukla kesit öyküsü anlayışına yaslanan bir kitap.
Öncelikle kitabın arka kapağında yer alan "güçlü kadın karakterler" fikrine katılamadım. Zira kadınların çoğu, kendince mücadele yöntemleri geliştirse de daha çok bir kabulleniş sergiledi. Fakat bu kabullenişin imgesel bir dille eleştirildiğini hatta bu eleştirilerin de yine kadınlardan geldiğini ifade edeyim.
İster kentli ister taşralı olsun kadınların sorunları ortaktı. Bunlar hem günlük hayatta hem de pek çok metinde karşılaştığımız sıkıntılardı. Dolayısıyla içerik açısından benzer öykülerin üzerine çıkacak bir farklılığa rastlayamadım. Bazı öykülerde yeterince iyi hizmet etmediğini düşündüğüm betimlemeler, geriye dönüşler vardı. Daha doğrusu arzu ettiğim ölçüde yoğun değildi.
Öykülerin biçimsel anlamda kayda değer bir görüntüsü yoktu. Ancak alıştığımız düzende temiz bir biçim söz konusuydu. İçerikleri "karanlık" sözcüğü ile ifade etmek uygun düşer, sanıyorum. Dilin de bu karanlığa eşlik ettiğini gözlemliyorum. Belki biraz hareketlilik, öykülerin işlenişi bakımından farklılık yaratma fırsatları yaratabilirdi.
Bazı muğlak finalleri yoruma açık biçimde değerlendirebilirseniz ve dingin bir dil arzusundaysanız GADO'yu önerebilirim.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.