“ Herkes kendi kuyusunu kalbinde taşır, biliyordun.”
“ Karşına çıkarak her şeyi yakarak üzerine gelen, sessizce etrafını kuşatan bir hayat yangınında korku içinde ne yapacağını düşünürken gördün onu ilk defa. kaçmaktan bitap düşmüş bir haldeyken yüzüne baktın, sana elini uzattı, elini tuttun. Korkutucu şimşeklerle yüklü gri bulutların kuşattığı yasaklı gökyüzünden elini uzatan asi bir melekti. Yedi kat göğün ötesinden usulca uzandı zarif eli, bulutların arasından, alevlerin arasından uzandı, yavaşça göğsünü yarıp, delice çarpan kalbine dokundu. Dokunduğu yer sızladı. AÇIK YARA.”
Tarık Tufan’ın daha önce bir dergiye yazdığı şiirsel metinlerinin birleşmesinden oluşan bir kitap “geç kalan”
Daha önce okuduğum Tarık Tufan kitaplarını bir kenara bırakıyorum, bu kitap gönülbağı kurduklarımdan, fazla içselleştirdiklerimden oldu. Ben en çok kendime geç kalmışım… mazinin puslu sokakları fısıldıyor usulca “ çok geç kaldın”… Her şeye geç kalarak hayata tutunmaya çalışanların hikayeleri yara bereyle doludur. Kendimden biliyorum. Geçmiş sancılıdır, acıtır canını. hele bir de yalnızlık denilen o duvarı sımsıkı örmüşsen.
Yalın diline tezat, cümlelerin valsi göz kamaştırır şekilde içine alıyor sizi. Hüznün en yalın, en karmaşık anlatımı “ geç kalan”
Bu kitaba geç kalmayın . Bana yüzleşmekten korktuğum yaralarımı hatırlattı. Kırgınlıklarımı, mutsuzluklarımı, bitmeyen gözyaşlarımı, nefesimin kesildiği anları, kalbimin bin parçaya bölünüp hala attigini, bittiğinde fısıldadı kulağıma “ geç kalma”
“ Sözcüklerin dizine yaslamasaydın ağrılı başını, bütün bunlara dayanacak gücün kalmayacaktı. Dayanabilmek için, ayakta durabilmek için, kırık kanadına şifa için, savunmasız kumdan kalelerine kuvvet için kelimeler diledin Allah’tan. Yeni kelimeler. Kendini iyileştirmek için. O zaman fark ettin, hem yara hem şifaaymış kelimeler.
#y: 
Tarık Tufan 
Geç Kalan
Tarık Tufan Geç Kalan
·
189 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.