Büyük bir LLosa hayranı olarak bende hayal kırıklığı yaratan bir kitap oldu. Kitap öykülerden oluşuyor. Llosa da zaten sunum kısmında, Elebaşılar bölümündeki 6 öykünün, öğrenciyken yazıp yırttıklarından arta kalan, pek bir edebi değeri olmayan öyküler olduğunu, ancak bu öyküleri günün birinde gerçekten yazar olacağı aklından geçmediği o zor yılları anımsattığı için sevdiğini söylüyor. Hergeleler kısmı ise bana okuması zor gelen Saramago tarzını hatırlattı. Kısacası Dovtoyevski'nin bazı kitaplarında yaşadığım, "sevdiğimiz her yazarın bütün kitapları güzel olacak diye bir şey yokmuş" duygusunu yeniden yaşadım. Yine de geç tanıdığım ama büyük hayranı olduğum, yakın zamanda kaybettiğimiz, şimdiye kadar Teke Şenliği ve Katedral'de Sohbet kitaplarını okuduğum büyük Llosa için son bir söz: Büyülü kaleminden damlayan her sözcük için teşekkürler, huzur içinde uyu...
·
54 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
