Albert Camus, Cezayir doğumlu bir Fransız yazar ve filozoftur. Kendini filozof olarak değil de edebiyatçı olarak nitelendirilen Camus, varoluşculuk ve absürdizim felsefi görüşlerinin savunucularındandır. Eserde yazarın felsefi yönüne nazaran edebi yönü öne çıkıyor.
1957'de Veba romanıyla Nobel Edebiyat ödülünü alan en genç ikinci yazar olarak karşımıza çıkmaktadır.
1947 yılında basılan eser, 1940'lı yıllarda Cezayir'in Oran kentinde ortaya çıkan veba salgınını ve bununla birlikte kent halkının vebayla mücadelesini anlatılmakta.
Kurgu yönüyle de oldukça başarılı olan eserde salgın boyunca yaşanan hadiseleri bilinmeyen bir üçüncü kişinin ağzından okumaktayız. Daha sonra bu kişinin vebayla mücadelede ön saflarda yer alan bu süreçte umudunu hiç yitirmeyen Doktor Rieux olduğunu okumaktayız.
Romanın başlarında daha nesnel, objektif bir anlatım hakimken ilerleyen bölümlerde daha subjektif bir anlatım benimsenmekle birlikte, betimlemelere yer verilen eserin dili sade ve oldukça akıcı.
Gerçek hayatta o tarihlerde , Oran şehrinde bir Veba salgını olmamış. Kimileri Vebayı anlatarak aslında Fransa'nın Almanlar tarafından işgalini anlattığını ve Fransızların Alman ordularına kara Veba olarak isimlendirmelerinin de bunun bir göstergesi olduğunu söylemektedirler.
Yazar Oran kentini ve halkını karamsar bir şekilde tasvir ederek romana başlıyor. Romanda çok farklı düşünce ve yapıdaki karakterlerin bir arada mücadele ettiklerini ve onları bir araya getiren şeyin Veba salgını olduğunu okuyoruz.
Albert Camus vebayla mücadele sürecini anlatırken, bu süre zarfında insanların iç dünyalarına dönmelerini, sorgulayabilmelerini, içinde bulundukları durumu değiştiremediklerini anladıklarında, aslında umutlarını da yitirdiklerini ve bunun bir anlamda zor zamanlarda mücadelenin gerekliliği mesajını vermekte.
Romanda, Rahip Paneloux vebayı Tanrı'nın insanların davranışları neticesinde onlara gönderilen bir ceza olarak nitelendirirken Doktor Rieux bir salgın olarak nitelendirip arkadaşları ile birlikte vebayla mücadele içindedir. Bu da bize din ve bilim adamlarının vebaya farklı anlamlar yükleyip onunla farklı şekillerde mücadele ettiği mesajını vermekte.
Bunun yanında yazar insanların ilk başta kabullenmekte zorluk çektikleri şeylere maruz kalıp alıştıklarında hissizleştiklerini ve içinde bulundukları durumu çaresizce kabul edişlerini anlatmakta.
Yakın tarihlerde Covid-19 sürecinde yaşadıklarımızı göz önüne aldığımızda aradan yıllar geçmesine rağmen bir salgın karşısında insanların aynı duygu ve tepkileri geliştirdiğini görmekteyiz. Teknolojinin gelişmesi ya da bilimde ileriye gidilmesi bunu değiştirmemekte.
··
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.