Nazan; bir başka deyişle El Kızı...
Kitabın finaline atıfla başlayan romanda denizde ölü bulunan kişinin kaynana Hacer mi gelin Nazan mı olduğunu tahmin etmekte zorlandım diyebilirim. Oldukça sürükleyici ve akıcı bir anlatımla yazılan, 
Orhan Kemal'in "ağlayarak yazdığım kitap" düşüncesini destekler nitelikte bir eser. Kadının toplumdaki yerinin, toplumun kadına bakış açısının ve gelin-kaynana geçimsizliğinin oldukça güzel işlendiğini söylemek mümkün. Nazan'ın hissettiği kimsesizlik ve çaresizlik duygusu insanın içine işliyor. Bir yandan da onun bu kadar pasif olup her şeyi anında kabullenmesi de insanı çileden çıkarmıyor değil. Ensesine vur ekmeğini al diyebileceğimiz cinsten bir kadın Nazan. Mazhar'la büyük bir aşkla başlayan evliliğinin onu korkunç bir sona sürükleyeceğini bilemeyecek hatta tasavvur dahi edemeyecek kadar masum ve saf. Şu gün bile böyle kadınların var olduğunu düşünmek ise çok acı verici...
Kaynana Hacer'e sıra gelince; şeytana işini bıraktıracak cinsten, herkese ahlak dersi veren fakat kendi hayatında bundan bihaber olan fenaların fenası bir insan. Adeta anneliğini oğlu üzerinde manipülasyon aracı olarak kullanmayı kendine görev edinmiş.
Peki ya sana ne demeli avukat Mazhar? Gönlünü düşürdüğün, severek evlendiğin, sözde değer verdiğin karın sana yeterince cilve yapamıyor diye onu kapının önüne koyma hakkını kendinde görmen ne çeşit bir kibirlilik seviyesi?
El birliğiyle çıkardılar Nazan'ı o uçurumun kenarına. Onun arkamdan geliyor dediği, ölümüne korktuğu köpek sesleri aslında onu ölüme sürükleyen her kafadan ayrı çıkan seslerdi belki de. Bile isteye, göz yumarak çıkardılar seni o uçuruma ve attılar kör karanlığa.
Hiçbir kadının ıssız ve kimsesiz kalmaması dileğiyle...
Orhan Kemal'in "ağlayarak yazdığım kitap" düşüncesini destekler nitelikte bir eser. Kadının toplumdaki yerinin, toplumun kadına bakış açısının ve gelin-kaynana geçimsizliğinin oldukça güzel işlendiğini söylemek mümkün. Nazan'ın hissettiği kimsesizlik ve çaresizlik duygusu insanın içine işliyor. Bir yandan da onun bu kadar pasif olup her şeyi anında kabullenmesi de insanı çileden çıkarmıyor değil. Ensesine vur ekmeğini al diyebileceğimiz cinsten bir kadın Nazan. Mazhar'la büyük bir aşkla başlayan evliliğinin onu korkunç bir sona sürükleyeceğini bilemeyecek hatta tasavvur dahi edemeyecek kadar masum ve saf. Şu gün bile böyle kadınların var olduğunu düşünmek ise çok acı verici...
Kaynana Hacer'e sıra gelince; şeytana işini bıraktıracak cinsten, herkese ahlak dersi veren fakat kendi hayatında bundan bihaber olan fenaların fenası bir insan. Adeta anneliğini oğlu üzerinde manipülasyon aracı olarak kullanmayı kendine görev edinmiş.
Peki ya sana ne demeli avukat Mazhar? Gönlünü düşürdüğün, severek evlendiğin, sözde değer verdiğin karın sana yeterince cilve yapamıyor diye onu kapının önüne koyma hakkını kendinde görmen ne çeşit bir kibirlilik seviyesi?
El birliğiyle çıkardılar Nazan'ı o uçurumun kenarına. Onun arkamdan geliyor dediği, ölümüne korktuğu köpek sesleri aslında onu ölüme sürükleyen her kafadan ayrı çıkan seslerdi belki de. Bile isteye, göz yumarak çıkardılar seni o uçuruma ve attılar kör karanlığa.
Hiçbir kadının ıssız ve kimsesiz kalmaması dileğiyle...
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.