Artık asla olmayacağımız zamandan bir şey kurtarmak.
Kitabın bitmesine altı yedi sayfam, son bir bölümüm kaldı. Şimdi yazmazsam bir daha yazamam. Ya da yazsam da o samimi ve içten havayı kaybedeceğim.
Zaman zaman bizi süreğenlik-aynılık uykusundan sarsacak ufak tefek -nadiren büyük- olaylar yaşasak da bize biçilen rolü oynuyoruz. İş, aile, ilişkiler, alışveriş, sosyal medya, cinayetler, vurgunlar, hayvan hakları, öldürülen kadınlar ve erkekler, depremler yangınlar, ucuz ölümler, siyasi çıkmazlar, ekonomideki kötü gidişat, hayatı kaçırıyorum hissi; neden mutlu değilim, neden anlaşılmıyorum, neden yalnızım, neden insanlar hayatı dolu dolu yaşarken ben sıkışıp kaldım hissi ile çevrili bir zihin dünyasına hapsolunan bir rol.
Her şey ezbere, her şey suni, her şey acı verici. Ya da pek çok şey diyeyim.
İşte bu kitap beni bütün bu manzaranın bir an olsun dışına çıkardı ve kendime- kendimize, tüm bu olup bitene dışarıdan bir göz olarak bakmamı sağladı. Hapsolduğum zaman ve koşullardan bir an için uzaklaştırdı ve "gerçek" ile "zaman" ile temas kurmamı sağladı.
Bu kısır döngü içinde ufacık bir kenara çekilme, farkındalık ilaç gibi. Güçlü bir ağrı kesici gibi.
Ek olarak "kadının" -batılı bir kadın, belki de tüm kadınlardır emin değilim- dünyasını anlamak açısından çok faydalı bir eser. Anlamak, anlayabilmek güzel.
Kadınların dünyasını öğrenip de napacaksın diye sordum şimdi kendime. Daha kendi dünyanı öğrenemedin. Önce onu öğren! Biraz da kadınlar üzerine düşünmekten korkuyorum sanırım.
Beni en çok kadınlar yaralamış olmalı.
Dışarıdan bakınca da o kadar tehlikeli durmuyorlardı oysa:)
Tamam peki, beni en çok ben yaraladım itiraf edeyim de bu can sıkan gerilim son bulsun..
Herkeste aynı etkiyi yapmayabilir ama beni çok etkiledi.
Okumayan çok şey mi kaybeder bilmiyorum ama okuyana güzel şeyler katacağından kuşkum yok.
Yazarla tanışmama vesile olan eski bir dosta o şimdi beni duyamasa, göremese de ruh aleminde teşekkür ediyorum.
·
281 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.